مِنَ اللَّهِ از ارادت خدا شَيْئاً چيزى را يعنى كس مانع نتواند شد إِنْ أَرادَ اگر خدا خواهد أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ آنكه هلاك كند عيسى ع پسر مريم را وَ أُمَّهُ و مادر او را وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً و آنها را كه به روى زمين‌اند همه يعنى مسيح و ماورا و مقهوراند و قابل فنا چون ساير ممكنات و چنين كس خدائى را نشايد وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر خدا راست پادشاهى آسمانها و زمين‌ها وَ ما بَيْنَهُما و آنچه در ميان ايشان است يَخْلُقُ ما يَشاءُ مىآفريند آنچه مىخواهد قادر على الاطلاق اوست بىاصلى و بىماده مىآفريند چون آسمان و زمين و خلق مىكند از ماده و اصلى چنانچه ما بينهما و انشا مىكند از اصلى كه جنس نيست چون آدم ع از خاك و از اصلى كه جنسست چون ولد از والدين يا از مرد بىزن چون حوا از آدم ع يا از زنى بىمرد چون عيسى ع از مريم وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و خدا بر همه چيزها تواناست وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى و گفتند جهودان و ترسايان نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ ما پسران خدائيم و او ما را چون پدرست در مهربانى و رافت و ما او را چون پسر در قرب و منزلت ابراهيم نخعى رح فرموده كه در توريت به ايشان خطاب كرده يا ابناء احبارى ايشان خواندند كه يا ابناء ابكارى و در كلمات انجيل هست كه مىروم الى ربّى و ربكم ايشان چنين خواندند الى ابى و ابيكم وَ أَحِبَّاؤُهُ و ديگر گفتند كه ما دوستان خدائيم قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بگو پس چرا عذاب مىكند شما را بِذُنُوبِكُمْ بگناهان شما و آن عذاب در دنيا بقتل و اسرست و در آخرت به سخن ايشان در دوزخ ايّام معدودات پس اگر پسران خداى تعالى مىبوديد شما را عذاب نمىكرد زيرا كه پدر رنج پسر نمىخواهد و دوست نيز عذاب دوست را روا نمىدارد پس شما نه پسريد و نه دوست بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ بلكه شما آفريدگانيد مِمَّنْ خَلَقَ از انها كه خدا آفريده است همچون سائر بنىآدم بر بدى و نيكى پاداش خواهيد يافت يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ مىآمرزد خدا هرك را مىخواهد و آنها اهل ايمان‌اند وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ و عذاب مىكند هرك را مىخواهد و آنها مشركانند وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر خدا راست پادشاهى آسمانها و زمينها و حكم فرمودن در ان و درين وَ ما بَيْنَهُما و آنچه در ميان اين‌ها باشد وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ و بسوى اوست بازگشت همه .